سلام٬ خیلی وقته که  چیزی ننوشتم الانم نمیدونم بعد از کلی وقت چی باید بنویسم .

تا حالا شده بعد از کلی گریه کردن و غم و غصه خوردن و دعا کردن یه شب بخوابین و

صبح که پاشین ببینین الکی خوشحالید؟ بدون هیچ دلیل خاصی همه غم هاتون یه دفعه

تبدیل به شادی شده ؟ من اینجوری شدم نمیدونم چرا اما مطمئنم بعد از اون همه دعا

کردن فقط خدا بوده که ارامش رو به دلم داده . الان دیگه بی دلیل نیست که واسه زندگی

تکراریم ذوق دارم تنها دلیل بودنم خداست که خیلی دوسش دارم بعدشم عشقم

دیگه از اون غم و گریه های همیشگی خبری نیست!!!عمو پورنگ رو با تمام وجودم

دوست دارم و دلم روشنه که بالاخره یه روز میفهمه همین واسه خوش بودن من کافیه.تو این

روزها کاملا بهم ثابت شد که  یه دوست خوب  میتونه حتی بهتر از خواهر باشه.

چون ادم یه سری از حرفهارو به خواهرش نمیتونه بزنه اما به دوستش میتونه بزنه

چه قدر خوبه که همه ادما  مثل من یه دوست خوب تو زندگیشون داشته باشن . یه

فرشته داشته باشن که تو پاییز زندگیشون بهارشون بشه و کمکشون بکنه . من یه بهار

دارم بهترین دوستم بهار که همیشه تو بدترین شرایط زندگیم کنارم بوده و واقعا درکم

کرده و با حرفهاش ارومم کرده . خیلی حس خوبییه وقتی فکر میکنی یه نفرتو این

دنیای بزرگ هست که دردتو میفهمه .بهار هم عمو پورنگ رو دوست داره چون من

دوسش دارم اونم مثل من به بامزه گیهای عمو میخنده مثل من منتظره برنامه اش میشینه

و بعد از برنامه راجع بهش بامن حرف میزنه جدیدا من و بهار شبها از ساعت12 تا ساعت

3-4 صبح کلی با هم حرف میزنیم و درد و دل میکنیم و چه کیفی میکنیم که شب تا صبح

به درددل همدیگه گوش میکنیم و هم دیگه رو اروم میکنیم.گاهی میگم خداکنه عمو پورنگ هم یه

دوست خوب داشته باشه تا غصه های دلش رو بهش بگه . درسته که اون شرایطش با ما

فرق میکنه و اگه ارداه کنه 1000 تا گوش حاضرن که با جون و دل به حرفهاش گوش کنن

اما مهم اینه که اون کی رو قبول داشته باشه . خوش به حال بهترین دوست عمو که

انقدر لیاقت داشته بهترینه عشق من باشه.

 .